Sitemizi Google aramalarında tercih edilen kaynak olarak ekleyin.
İtalya’da işlediği suçlar nedeniyle 27 yıl hapse mahkûm edilen ve İtalya’ya iadesi beklenirken Arjantin’in başkenti Buenos Aires’te ev hapsinde tutulan 74 yaşındaki eski Kızıl Tugaylar üyesi Leonardo Bertulazzi, muhteşem bir planla firar etti. Elektronik kelepçesini evde bırakarak beşinci kattaki dairesinden ip yardımıyla kaçan Bertulazzi’nin yakalanması için Arjantin Güvenlik Bakanlığı tarafından 20 milyon peso ödül konuldu.
Sinematik kaçış planının detayları ve Bertulazzi’nin karanlık geçmişi haberimizin devamında yer alıyor.
ELEKTRONİK KELEPÇEYİ BIRAKIP İPLE İNDİ
10 Kasım’da Buenos Aires’teki dairesinden kaçan 74 yaşındaki Bertulazzi’nin, iade kararının ardından adeta nefes kesen bir firar operasyonuna imza attığı ortaya çıktı. İtalyan basınına ve Arjantin güvenlik kaynaklarına yansıyan bilgilere göre olay şu şekilde gelişti:
İpli Firar: Elektronik kelepçesini evde bırakan Bertulazzi, emniyet kemeri ve ip yardımıyla beşinci kattaki dairesinin balkonundan aşağı indi.
Komşu Teraslar: Komşu binaların teraslarından geçerek boş bir arsaya ulaşan firari, demir kapıyı aşarak sokağa çıkmayı başardı. Güvenlik kameralarına yansıyan görüntülerde kaldırıma indikten sonra bir süre oturduğu görüldü.
Kapıda Polis Var mıydı?: La Nacion gazetesinin haberine göre, dairesinin kapısında federal polisin terörle mücadele biriminden görevlilerin de bulunduğu belirtildi.
İTALYA’YA İADE KARARINI ÖĞRENİNCE HAREKETE GEÇTİ
Avukatı Rodolfo Yanzon, müvekkilinin son iki yılda üç kez inme geçirdiğini belirterek sağlık durumunun iade öncesinde incelenmesini talep ettiğini, ancak hâkim Maria Servini’nin bu talebi reddettiğini söyledi. Bertulazzi’nin bu kararı 9 Kasım gecesi öğrendiği ve ertesi sabah iade edilmeyi beklediği evden kaçtığı ifade edildi. Arjantin Yüksek Mahkemesi Temmuz 2025’te İtalya’ya iadesine onay vermişti.
KIZIL TUGAYLAR VE 27 YILLIK MAHKÛMİYETİN GEÇMİŞİ
1970’lerde İtalya’da kurulan Marksist-Leninist silahlı örgüt Kızıl Tugaylar’ın (Brigate Rosse) Cenova yapılanmasında “Stefano” kod adını kullanan Bertulazzi’nin dosyası, ülkenin en çalkantılı dönemine uzanıyor. Örgüt, kapitalist düzeni yıkmak amacıyla iş insanlarını, devlet görevlilerini ve gazetecileri hedef alan eylemleriyle tanınıyordu.
Mühendis Costa Kaçırılması: Bertulazzi’nin de katıldığı 1977 yılındaki mühendis Piero Costa’nın kaçırılmasından elde edilen fidyenin bir kısmıyla Roma’da bir daire satın alınmış, örgüt eski başbakan Aldo Moro’yu 1978’de bu dairede alıkoyup öldürmüştü.
Mülteci Statüsü ve Yakalanma: 1980’den beri firari olan Bertulazzi, 2002’de Arjantin’de yakalanmış, 2004’te mülteci statüsü almıştı. Javier Milei yönetiminin bu statüyü kaldırmasının ardından 29 Ağustos 2024’te yeniden gözaltına alınmıştı.
Ülke genelinde geniş çaplı arama çalışmaları sürerken, güvenlik güçleri Bertulazzi’nin yerini bildirenlere verilecek 20 milyon pesoluk ödül ile ihbarları değerlendiriyor.
KIZIL TUGAYLAR (BRİGATE ROSSE): İTALYA’NIN “KURŞUN YILLAR”INA DAMGA VURAN SİLAHLI MARKSİST-LENİNİST ÖRGÜT
1970’lerde İtalya’da ortaya çıkan ve ülkeyi sarsan siyasi şiddet dalgasının merkezinde yer alan Kızıl Tugaylar (Brigate Rosse), İtalyan Cumhuriyet tarihinin en kanlı ve en çok tartışılan yeraltı örgütlerinden biridir. Kapitalist düzeni yıkmayı, devleti silahlı mücadeleyle değiştirmeyi ve İtalya’yı NATO’dan çıkarmayı hedefleyen örgüt; iş insanlarını, yargı mensuplarını, siyasetçileri ve güvenlik güçlerini hedef alan suikast ve kaçırma eylemleriyle tanınmıştır.
Kızıl Tugaylar’ın doğuşu, tarihi eylemleri ve İtalya’yı sarsan Aldo Moro suikastının detayları haberimizin devamında yer alıyor.
Kızıl Tugaylar’ın Kuruluşu ve “Kurşun Yıllar”
Örgüt, 1970 yılında Renato Curcio, Margherita Cagol ve Alberto Franceschini öncülüğünde Trento Üniversitesi çevresindeki öğrenci hareketleri ve işçi sendikalarından kopan radikal sol gruplar tarafından kuruldu. İtalya’nın ekonomik ve siyasi krizlerle boğuştuğu, aşırı sağ ile aşırı sol arasındaki çatışmaların sokaklara taştığı 1970-1980 yılları arası “Kurşun Yıllar” (Anni di Piombo) olarak anılmaya başlandı.
Kızıl Tugaylar, ilk yıllarında propaganda eylemleri, fabrika basmaları ve küçük çaplı sabotajlarla adını duyurdu. Ancak zamanla şiddetin dozunu artırarak silahlı saldırılara ve fidye amaçlı insan kaçırma eylemlerine yöneldi. Örgüt, elde ettiği gelirlerle faaliyetlerini finanse ediyor ve hücre tipi yapılanma sayesinde uzun süre emniyet güçlerinden saklanmayı başarıyordu.
Örgütün Hedefleri ve En Kanlı Eylemleri
Kızıl Tugaylar, devletin “faşist bir karaktere” sahip olduğunu savunarak reformist yollarla bir dönüşümün imkânsız olduğuna inanıyordu. Bu doğrultuda çok sayıda yüksek profilli eyleme imza attılar:
Fidye Amaçlı Kaçırmalar: İş insanları (örneğin mühendis Piero Costa) kaçırılarak büyük fidyelere imza atıldı. Bu fidyelerin bir kısmı örgütün operasyonel merkezlerinin (Roma’daki ünlü daire gibi) finansmanında kullanıldı.
Yargı ve Basın Mensupları: Hakimler, savcılar, polis şefleri ve gazeteciler “devletin ideolojik aygıtları” oldukları gerekçesiyle hedef alındı.
İtalya’yı Sarsan Kırılma Noktası: Aldo Moro Suikastı
Kızıl Tugaylar’ın gerçekleştirdiği en yankı uyandırıcı, devleti ve toplumu derinden sarsan eylem, eski Başbakan ve Hristiyan Demokrat Parti lideri Aldo Moro’nun kaçırılması ve öldürülmesidir.
Kaçırma (16 Mart 1978): Aldo Moro, Roma’daki evinden parlamentoya giderken korumaları öldürülerek Kızıl Tugaylar militanları tarafından kaçırıldı. Eylem, Moro’nun Hristiyan Demokratlar ile İtalyan Komünist Partisi (PCI) arasında “Tarihi Uzlaşma” adı verilen koalisyon hükümeti müzakerelerini yürüttüğü kritik bir günde gerçekleşti.
Esaret ve Pazarlık Süreci: Moro, Roma’daki bir hücre evinde (Bertulazzi’nin fidyeyle alındığı bilinen dairede) 55 gün boyunca alıkonuldu. Örgüt, Moro’nun serbest bırakılması karşılığında cezaevindeki Kızıl Tugaylar üyelerinin serbest bırakılmasını talep etti. Ancak devlet, “teröristlerle müzakere edilmez” politikası izleyerek bu talebi kesin bir şekilde reddetti.
İnfaz (9 Mayıs 1978): Devletin pazarlık masasına oturmaması üzerine örgüt idam kararı aldı. Aldo Moro’nun kurşuna dizilen bedeni, Roma’nın merkezinde park edilmiş bir arasanın bagajında ölü olarak bulundu.
Örgütün Çöküşü ve Tasfiyesi
Aldo Moro suikastı, İtalyan devletinin ve toplumunun Kızıl Tugaylar’a karşı sert bir cephe almasına yol açtı. İtalyan istihbaratının ve güvenlik birimlerinin özel yetkilerle donatılması, pişmanlık yasalarının (Pizzetto yasaları) çıkarılması ve içerideki çözülmeler örgütün sonunu getirdi. 1980’lerin başından itibaren binlerce militan tutuklandı, bir kısmı yurt dışına kaçtı (Leonardo Bertulazzi gibi uzun yıllar Arjantin’de mülteci statüsüyle yaşayanlar dahil). Örgüt 1980’lerin sonunda büyük ölçüde etkisizleşti.

