925 Günlük İşgal: CHP’nin Esaret Altındaki Tarihi!

0
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala
featured

Siyaset sadece kürsülerden söylenen sözlerden, meydanlarda atılan sloganlardan ve kameralar karşısında verilen demeçlerden ibaret değildir. Bazen bir siyasi hareketin gerçek hikâyesi, kapalı kapılar ardında kurulan masalarda, değişen ittifaklarda, hesaplaşmalarda ve yılların birikimiyle oluşmuş siyasi geleneklerin nasıl dönüştürüldüğünde saklıdır.

Bugün Cumhuriyet Halk Partisi’nin yakın siyasi geçmişine bakarken üzerinde durulması gereken en önemli başlıklardan biri, 925 günlük yönetim dönemi ve bu dönemin parti üzerinde bıraktığı izlerdir.

925 gün!

Dile kolay… Tam 22 bin 200 saat!

Bir siyasi parti için bu süre yalnızca takvim yapraklarının değişmesi değildir. Kurumsal kimliğin, siyasi hafızanın, örgüt iradesinin ve parti geleneklerinin nasıl şekillendiğinin sorgulanması gereken bir dönemdir.

Özgür Özel ve ekibinin yönetimi devralmasıyla başlayan bu süreç, CHP’de sıradan bir yönetim değişikliğinin çok ötesinde tartışmalara neden oldu. Parti içi dengeler değişti, siyasi ilişkiler yeniden şekillendi, farklı isimler ve çevreler kamuoyunun gündemine taşındı.

Peki, bu 925 günde neler yaşandı?

Belediyeler üzerinden gündeme gelen iddialar, ihale ve rant tartışmaları, şaibeli ilişkiler, siyasi pazarlıklar, parti içi hesaplaşmalar ve kamuoyuna yansıyan çeşitli skandallar…

Sarıgüller, Yalımlar, Tanjular, Böcekler ve daha niceleri…

İsimler değişse de tartışmalar değişmedi. Bu çevrelerin siyasi ilişkileri, kamuoyuna yansıyan iddialar ve temsil ettikleri siyasi anlayış sürekli sorgulandı. Buna rağmen aynı kadroların siyasi pozisyonlarını koruma çabası ve eleştiriler karşısında sergiledikleri tutum, tartışmaları daha da büyüttü.

Üstelik bütün bunlara rağmen kamuoyunda belirli isimleri parlatmaya, eleştirileri etkisizleştirmeye ve yaşanan tartışmaların üzerini örtmeye çalışan bir medya anlayışı da dikkat çekiyor.

Gazetecilik, herhangi bir siyasi kadronun halkla ilişkiler faaliyeti değildir. Medyanın görevi siyasi aktörleri topluma benimsetmek değil, gerektiğinde en zor soruları sorabilmektir. Kamuoyuna yansıyan iddialar karşısında sessiz kalmak ya da eleştirileri itibarsızlaştırmaya çalışmak, gazetecilik sorumluluğuyla bağdaşmaz.

Ancak burada çok önemli bir ayrımın altını çizmek gerekiyor.

Bizim itirazımız CHP’ye değil, CHP’nin tarihini ve kurumsal kimliğini kendi siyasi hesaplarına alet ettiğini düşündüğümüz kadroyadır.

Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet Halk Partisi, birkaç yöneticinin, dar bir siyasi çevrenin veya kişisel iktidar hesaplarının mülkü değildir. Bu parti, milyonlarca insanın siyasi aidiyet duyduğu, Türkiye’nin siyasi tarihinde önemli bir yere sahip köklü bir kurumdur.

Dolayısıyla CHP’nin kurumsal kimliğiyle Özgür Özel’in çevresinde şekillenen siyasi kadroyu birbirine karıştırmak, partinin gerçek sahiplerine haksızlıktır.

Bizim eleştirdiğimiz CHP’nin kendisi değil; CHP’nin değerleriyle, gelenekleriyle ve siyasi mirasıyla ne kadar örtüştüğü sorgulanması gereken bu yönetim anlayışıdır.

Bir siyasi hareketin en büyük gücü makamları değil, tabanıdır. Örgüt iradesini zayıflatan, parti içi demokrasiyi tartışmalı hâle getiren ve kurumsal kimliği kişilerin siyasi hesaplarının gölgesinde bırakan her yönetim, er ya da geç kendi siyasi muhasebesini yapmak zorundadır.

Elbette hiçbir iddia peşinen hüküm değildir. Her suçlama somut delillerle değerlendirilmeli, hukuki sorumluluklar bağımsız yargı süreçleriyle belirlenmelidir. Ancak siyasi sorumluluk da yalnızca mahkeme kararlarından ibaret değildir. Kamuoyunun sorularına cevap vermek, şeffaf olmak ve hesap verebilmek de siyasetin vazgeçilmez gereğidir.

Şimdi sorulması gereken sorular belli:

Partinin kurumsal değerleri ne ölçüde korundu? Örgütün iradesi ne kadar dikkate alındı? Kamuoyuna yansıyan iddialar karşısında yeterli açıklama yapıldı mı? Ve en önemlisi, bu 925 gün CHP’ye nasıl bir siyasi miras bıraktı?

Hiçbir siyasi makam sonsuza kadar kimsenin değildir. Hiçbir yönetim eleştirilerin üzerinde değildir. Hiçbir siyasi kadro da temsil ettiği kurumun tarihinden ve değerlerinden daha büyük değildir.

925 günlük dönemin hesabı sloganlarla değil, gerçeklerle verilecektir.

Çünkü CHP’nin tarihi birkaç kişinin siyasi serüveninden ibaret değildir. Bu tarih, kişisel hesaplardan, makam mücadelelerinden ve geçici siyasi ittifaklardan çok daha büyüktür.

Ve son sözümüz şu olsun:

Bugün kendilerini eleştirilerin üzerinde görenler, yarın hangi sorulara cevap vereceklerini de düşünmelidir. Belgeler konuştuğunda, iddialar aydınlandığında ve siyasi hesaplaşmaların üzerindeki sis dağıldığında kimlerin hangi sorumlulukları taşıdığı daha net görülecektir.

CHP kimsenin şahsi mülkü değildir!

Atatürk’ün partisi, hiçbir kadronun siyasi ganimeti olamaz!

925 gün süren bu tartışmalı dönemin ardından artık mesele makamları kimin devralacağı değil, CHP’nin kendi öz değerlerine, örgüt iradesine ve kurumsal kimliğine nasıl yeniden sahip çıkacağıdır.

925 Günlük İşgal: CHP’nin Esaret Altındaki Tarihi!

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0/30 karakter


Giriş Yap

Gazete Ata Ocağı ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!