Sitemizi Google aramalarında tercih edilen kaynak olarak ekleyin.
Siyaset, doğası gereği sert rekabetlerin ve zaman zaman da keskin virajların yaşandığı bir alandır. Ancak hangi siyasi gelenekten gelirse gelsin, bir yapıyı ayakta tutan iki temel sütun vardırdır. Kurumsal sadakat ve disiplin.
Aylin Nazlıaka’nın Cumhuriyet Halk Partisi’nden ikinci kez ihraç edilmesi, yalnızca kişisel bir siyasi talihsizlik değil, aynı zamanda siyasi işleyiş açısından önemli bir örnek teşkil ediyor.
Hatırlanacağı üzere Nazlıaka, 2016 yılında “Atatürk portresi” tartışmaları ve parti içi iftira gerekçesiyle CHP’den ilk ihracını yaşamıştı. Dönemin Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ve Parti Meclisi kararıyla 2019’da affedilip tekrar partiye dönmüş, hatta Kadın Kolları Genel Başkanlığı gibi kritik bir göreve getirilmişti. Buna rağmen gelinen noktada, parti üyesiyken bir başka siyasi yapı lehine faaliyet gösterdiği gerekçesiyle yeniden ihraç kararıyla karşı karşıya kaldı.
Dünyanın neresine giderseniz gidin; ister bir siyasi parti, ister bir sivil toplum kuruluşu, isterse bir dernek olsun, kendi çatısı altındayken rakibine çalışan ya da kurumsal bütünlüğe zarar veren bir profili barındırmaz.
Kişisel eleştiri veya parti içi muhalefet ile partinin aleyhine çalışmak arasındaki çizgi aşıldığında, disiplin mekanizmalarının çalışması kaçınılmazdır.
Haksızlığa uğradığını iddia etmek her siyasetçinin doğal savunma refleksidir. Ancak siyasi hafıza ve kurumsal ilkeler dikkate alındığında, tekerrür eden ihraç kararları siyasette sadakat ve ilkeli duruşun ne kadar hayati olduğunu bir kez daha gösteriyor.
