Sitemizi Google aramalarında tercih edilen kaynak olarak ekleyin.
Siyasette hiçbir gelişme bir gecede yaşanmaz; her kırılmanın arkasında ilmek ilmek örülmüş bir takvim yatar. CHP’nin bugün içinde bulunduğu yapıyı ve Genel Merkez’in dönüşümünü anlamak için de takvimi 6 yıl geriye, 13-14 Ocak 2018 tarihlerindeki CHP 36. Olağan İstanbul İl Kongresi’ne sarmak gerekiyor.
Dönemin İl Başkanı Cemal Canpolat’ın o gün kürsüden yankılanan şu cümlesi hafızalarda halen tazeliğini koruyor: “Partiyi belediye başkanlarından kurtarıp örgütün emrine sokacağım!”
O gün bu çıkış, aleladelikte bir kongre restleşmesi sanıldı. Oysa Canpolat’a kurulan ve onu tasfiye eden siyasi kurgu, aslında doğrudan Kemal Kılıçdaroğlu’na ve Genel Merkez’in örgütsel omurgasına kurulmuş uzun vadeli bir tuzaktı. Örgütü belediye vesayetinden korumak isteyen irade, daha o gün ilk ağır darbesini aldı.
2019 yerel seçimlerinde elde edilen büyükşehir başarıları, şüphesiz seçmen nezdinde büyük bir heyecan yarattı. Ancak bu zafer, parti içi hiyerarşiyi tamamen tersine çevirdi. İmkânları, bütçeleri ve medya güçleriyle devasa birer siyasi güce dönüşen belediye başkanları, zamanla Genel Merkez’i politik bir karar mercii değil, sırtlarında taşıdıkları bir “yük” olarak görmeye başladılar.
Genel Merkez bu kontrolsüz güç kaymasını fark edip yeni denge arayışlarına yöneldiğinde ise iş işten çoktan geçmişti.
2023 seçimlerinin ardından yaşanan kafa karışıklığı ve yenilgi psikolojisi, beklenen o büyük hamle için en uygun zemini hazırladı. Kılıçdaroğlu’nun yıllarca etrafında tuttuğu, partinin anahtarını teslim ettiği Bülent Tezcan, Veli Ağbaba ve Ekrem İmamoğlu gibi isimler, kendi geleceklerini garanti altına almanın yolunu Genel Merkez’i tamamen ele geçirmekte buldular.
Gece yarısı kurulan o meşhur Zoom toplantıları, aslında bir partinin geleceğinin değil, bir tasfiyenin operasyon masasıydı. İlk ve en önemli madde belliydi: Kılıçdaroğlu gidecek, Genel Merkez tamamen teslim alınacaktı.
Kasım 2023’teki Kurultay ile süreç noktalandı. Ancak bu değişim, ideolojik bir yenilenme değil; düpedüz bir güç devriydi. Genel Merkez’i oluşturan yeni kadrolar, partiyi bir “fikir ve dava hareketi” olarak değil, bir imkân ve makam alanı olarak gördükleri için bu teslimat hiç de zor olmadı.
Bugün gelinen noktada tablo nettir: 2018’de Cemal Canpolat’ın uyarısını yaptığı o tehlike tam anlamıyla gerçekleşmiştir. CHP Genel Merkezi artık örgütün emrinde değil; belediye başkanlarının ve onların gölgesinde siyaset yapanların kontrolündedir.
