Sitemizi Google aramalarında tercih edilen kaynak olarak ekleyin.
Siyasetimizin en kadim, en su götürmez gerçeklerinden biridir: “Mühür kimdeyse padişah odur.” Gücü elinde tutanın denetim mekanizmalarına yön verme gücü, iktidarın kendi günahlarını görmezden gelme meyli bu toprakların bitmeyen hikayesidir. Hiçbir iktidar kendi kapısının önünü süpürmek için acele etmez; ama konu muhalefet olunca büyüteçler anında devreye girer.
Fakat tam da bu noktada kendimize şu can alıcı soruyu sormak zorundayız: Gözümüzün önünde cereyan eden bu devasa hesaplaşmada muhalefetin zırhı haline getirilen “Siyasi dava” mağduriyeti ne kadar gerçek?
AHMAK DAVASI DEVEDE KULAK: ASIL MESELE ADİ VE MALİ SUÇLARDIR
Kamuoyu yıllardır bir “Ahmak Davası” lafıdır gidiyor. İki kelimelik bir polemiğin siyasi yasak riskine dönüştürülmesi üzerinden kurulan bir mağduriyet tiyatrosu izliyoruz. Oysa bu dava, İBB ve çevresindeki devasa mali iddiaların yanında adeta devede kulak kalır!
Duruşma salonlarına bakın; savcı soruyor: “Sultangazi Cebeci sahasında döküm alanı olmayan bir yere atık kabul belgesini kim verdi?”
Yanıt ne? “Ali Veli Ayşe Fatma hafızamda değil, gidin ilçe belediyesine suç duyurusunda bulunun!”
95 bin çalışanı olan bir kenti yönetenlerin, milyarlarca liranın, dönen ihalelerin ve kaçak döküm sahalarının sorumluluğunu bu şekilde geçiştirmesi mümkün müdür?
RÜŞVETİN, İRTİKAP VE İHALEYE FESADIN SİYASETİ OLUR MU?
Bizde bir alışkanlık peydah oldu: Koltuğu kapayan, hakkındaki en somut mali usulsüzlük iddiasını dahi “Bize siyasi operasyon yapılıyor” diyerek perdelemeye çalışıyor.
Soruyoruz:
Türk Ceza Kanunu’nda ihaleye fesat karıştırmanın neresi siyasidir?
Şaibeli hafriyat dökümlerinin, milyarlık rüşvet ve irtikap iddialarının hangi maddesi “düşünce özgürlüğü” kapsamına girer?
Bir belediyede veya bağlı iştiraklerde dönen karanlık para trafiği, MASAK raporlarına takılan milyonlarca dolarlık transferler nasıl olur da bir “siyasi duruş” olarak yutturulabilir?
Ticaretin, sermaye koymanın ve risk almanın getirdiği stresi göze alamayanların; “sistem dışı” kestirme yollardan kamu kaynaklarına çökmesi ne zamandan beri siyasetin konusu olmuştur? Bu, doğrudan doğruya adi ve mali bir suçtur.
HİÇBİR SİYASİ ETİKET KAMU ZARARINI ÖRTMEMELİDİR
Mührün kimde olduğu, sistemin nasıl işlediği ayrı bir tartışma konusudur. Ancak bir kent yöneticisi, bir belediye başkanı ya da bir müteahhit; altına imza attığı mali işlerin, kamuya verilen zararın ve ihalelerdeki usulsüzlüklerin hesabını yargı önünde vermek zorundadır.
Siyasi unvanlar, adi suçların üzerini örtecek bir kalkan olamaz. Hukuk, laf kalabalığına ve “hafızamda değil” kaçamaklarına değil; somut belgeye, banka hareketine ve kamu zararına bakar. Geriye kalan her şey ise sadece ve sadece basiretsiz bir siyasi şovdan ibarettir!
