Siyasette yaş bahane, ikiyüzlülük şahane: Tecrübe ne zaman suç oldu?

0
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala
featured

KOLTUĞUN YAŞI YOKTUR, DURUŞUN YAŞI VARDIR

Genel Başkanlık gibi siyasetin en üst makamında sorun ettikleri, “yaşlandı” diye kenara itmeye çalıştıkları tecrübeye, bugün il başkanlığı seviyesinde muhtaç kalıyorlar. Kemal Kılıçdaroğlu CHP Genel Başkanı olduğunda olgunluğunun ve siyasi tecrübesinin zirvesindeydi. Yıllarca partiyi sırtlayan, %48’lik oy oranına ulaşan bir lideri sırf “yaşlandın, gençleşmek gerek” diyerek bir “değişim” yaygarasıyla yıpratanlar; bugün İzmir’i kurtarmak için 78 yaşındaki Aziz Kocaoğlu’nun kapısını çalıyor, ona ihtiyaç duyuyor!

Türk siyasetinde ne zaman bir koltuk yarışı kızışsa veya parti içi dengeler sarsılsa, raf ömrü hiç tükenmeyen o malum malzeme raflardan indirilir: Yaş faktörü.

Son günlerde İzmir siyasetinde yaşananlar, bu bayat kurgunun en taze örneği olarak önümüzde duruyor. YENİ Parti İzmir İl Başkanlığı yarışı öncesinde İzmir Büyükşehir Belediyesi Eski Başkanı Aziz Kocaoğlu’nun çıkışı, sadece yerel bir kongre restleşmesi değil; siyasetteki çifte standardın ve vefasızlığın tokat gibi yüze çarpılmasıdır.

“78 YAŞINDA BANA İHTİYAÇ DUYDURMAYACAKTINIZ”

Kocaoğlu’nun “78 yaşında bana ihtiyaç duydurmayacaktınız. Niye İzmir’i bu hale getirdiniz? Onu sorgulayın!” haykırışı, aslında bir makam arzusu değil, bir zorunluluk çığlığıdır. Kenti sokak sokak bilen, tecrübesiyle rüştünü ispatlamış bir ismin ilerlemiş yaşında sahaya inmesi; arkasından gelenlerin kenti ve partiyi ne derece yönetimsiz bıraktığının en somut kanıtıdır.

Peki, Kocaoğlu’na “Yaşlı” etiketi yapıştırmaya kalkanlar ne yapıyor? Tam da siyasetin o ikiyüzlü çarkını işletiyorlar: İşlerine geldiğinde tecrübe, işlerine gelmediğinde “tarihi geçmiş” muamelesi!

EDİLGEN “ABİLER” VE VİZYONSUZ SİYASET

Mesele sadece Aziz Kocaoğlu da değil. Türk siyasetinin güya “akil” adamları Murat Karayalçın ve Hikmet Çetin gibi isimlerin durumu ise tam bir hazinlik örneğidir. Yılların birikimini, ağırbaşlılığını ve itibarını parti yönetiminin elinde birer vitrin mankenine dönüştüren bu isimler, kendilerine biçilen edilgen rollere adeta razı gelmiş durumdalar.

Seçim dönemlerinde vitrine çıkarılıp kapı kapı dolaştırılan, bir tür “reklam yüzü” muamelesi gören Karayalçın ve Çetin, kendilerini kullandırtmaktan gocunmuyorlar. Saray turlarında, ittifak pazarlıklarında birer kurye gibi Saray’a, Bahçeli’ye gönderilirken ses çıkarmayan, edilgen birer figüran gibi vitrinde duran bu “abiler”; sıra kendi iradelerini koymaya geldiğinde ise edilgenliklerinin bedelini kenara itilerek ödüyorlar. Kendilerine uygulanan bu çifte standarda eyvallah deyip kendilerini basit birer siyasi figürana dönüştürenlerin, siyaset kulislerinde ağırlıklarının kalmaması hiç de şaşırtıcı değildir.

DÜNYA SİYASETİNDEN DERSLER: BİLGE LİDERLİK KAVRAMI

Sadece Türkiye’de değil, dünya siyasi tarihinde de kriz anlarında kitleleri toparlayan ve devrim niteliğinde adımlar atanlar hep duruş sahibi tecrübeli liderler olmuştur. ABD’de Joe Biden ve Donald Trump gibi isimlerin 75-80 yaşlarında devlet yönetimine talip olduğu, Winston Churchill’in İngiltere’yi II. Dünya Savaşı zaferine 70’li yaşlarında taşıdığı gerçeği ortadayken; bizde tecrübenin bir afiş malzemesi gibi yıpratılması ve tecrübeli isimlerin de buna figüranlık ederek çanak tutması tam bir siyasi basiretsizliktir.

AKIL VE TECRÜBE YAŞ ALMAZ

Siyasette gençleşme elbette elzemdir; yeni kadrolara, taze fikirlere alan açılmalıdır. Ancak gençleşmek demek, geçmişi ve birikimi çöp tenekesine atmak demek değildir. Yaş bir liyakat kriteri olmadığı gibi, tek başına bir kusur da sayılamaz. Siyasette asıl gençlik ve dinamizm; yaşta değil, vizyonda, dürüstlükte ve dik duruştadır.

İzmir’de veya Ankara’da fark etmez; tecrübeli isimleri sadece “reklam yüzü” olarak kullanıp karar mekanizmalarından itmeye çalışanlar da, bu figüranlığa gönüllü razı gelenler de günün sonunda kenti de partiyi de batırma noktasına getirirler. Kocaoğlu’nun dediği gibi: Eğer 78 yaşındaki bir siyasetçiye bugün hala ihtiyaç duyuluyorsa, eleştirilmesi gereken onun yaşı değil, onu o göreve mecbur bırakanların basiretsizliği ve bu oyuna figüranlık edenlerin vizyonsuzluğudur.

Siyasette yaş bahane, ikiyüzlülük şahane: Tecrübe ne zaman suç oldu?

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0/30 karakter


Giriş Yap

Gazete Ata Ocağı ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!